Vrouwelijke managers behouden na De grote breuk
De grote breuk is de nieuwste golf in een reeks vertrekverschijnselen: na Het Grote Ontslag, Rustig stoppen en Rustig vuren zien recruitmentteams nu een patroon waarbij vooral vrouwelijke leidinggevenden hun baan opzeggen.
Dit artikel zet de drie belangrijkste oorzaken op een rij en geeft twee concrete maatregelen die organisaties kunnen nemen om deze groep te behouden.
Waarom verlaten vrouwelijke leiders hun baan?
Vrouwelijke managers hebben dezelfde carrièrekansen als mannen, maar de dagelijkse ervaring op de werkvloer verschilt. Drie patronen komen telkens terug in onderzoek en praktijkervaringen.
1. Microagressies ondermijnen gezag. Collega's betwijfelen vaker het beoordelingsvermogen van vrouwelijke managers of stellen dat zij niet de juiste kwalificaties hebben. Ook geven vrouwen vaker aan dat persoonlijke kenmerken — geslacht of ouderschap — een rol speelden bij het uitblijven van een promotie, loonsverhoging of doorgroei.
2. Overwerk zonder erkenning. Vrouwelijke managers besteden meer tijd aan DE&I-initiatieven en people management dan mannen op hetzelfde niveau. Dat werk heeft aantoonbaar positief effect op behoud en tevredenheid, maar wordt in de meeste organisaties niet formeel erkend of beloond. Het gevolg: minder tijd voor zichtbaar carrièrewerk en een hoger risico op burn-out.
3. Behoefte aan een betere werkcultuur. Vrouwen kiezen vaker dan mannen voor vertrek om meer vrijheid te krijgen of om te werken bij een organisatie die zich sterker inzet voor DE&I. Wie hier niet op inspringt, verliest dus niet alleen mensen, maar ook de cultuurvernieuwing die zij doorgaans trekken.
Wat kunt u doen om vrouwelijke managers te behouden?
Twee maatregelen hebben het meeste effect: flexibiliteit goed inrichten en managers écht ondersteunen.
1. Flexibiliteit met duidelijke kaders. Sinds de pandemie is hybride en remote werken de norm. Meer dan 70% van de bedrijven meldt dat deze opties helpen om mensen uit ondervertegenwoordigde groepen aan te trekken en te behouden. Toch is thuiswerken geen universele oplossing: het kan vrouwen en mensen met een beperking juist marginaliseren als de informele netwerken op kantoor het carrièrepad bepalen. Richt flexibiliteit daarom zo in dat iedereen — man én vrouw — dezelfde toegang houdt tot netwerken, zichtbaarheid en doorgroeikansen.
2. Managers trainen en belonen voor people management. Vrouwen zijn gelukkiger, ervaren minder burn-out en denken minder vaak aan vertrek wanneer hun manager investeert in DE&I en people management. Toch zegt minder dan de helft van de vrouwen dat hun leidinggevende interesse toont in hun carrière of helpt bij werkdruk. Training in inclusief leiderschap en hybride samenwerken is een logische eerste stap — mits die training ook doorwerkt in beoordeling en beloning van managers.
Beslis-checklist voor HR en recruitment
Gebruik deze checklist om te bepalen waar uw organisatie staat en welke actie het eerst nodig is.
- Signalen van microagressies: Worden beoordelingsvermogen en kwalificaties van vrouwelijke managers vaker betwist dan bij mannen? Zo ja, start met bewustwording en een meldroute.
- Erkenning van DE&I-werk: Staat people management en DE&I-werk expliciet in functieprofielen, beoordelingen en beloning? Zo nee, maak het zichtbaar en meetbaar.
- Flexibiliteit en netwerken: Hebben medewerkers die thuiswerken dezelfde toegang tot informele netwerken en doorgroeikansen? Zo nee, herzie het hybride beleid.
- Managersondersteuning: Krijgen managers training in inclusief leiderschap en werkdrukbegeleiding? Zo nee, plan een eerste trainingsronde.
- Vertrekgesprekken: Wordt bij exitgesprekken expliciet gevraagd naar cultuur, erkenning en flexibiliteit? Zo nee, voeg deze vragen toe.
Voorbeeld: één team, drie signalen
Stel: een recruitmentbureau heeft vijf vrouwelijke managers in dienst. Twee van hen vertrekken binnen een jaar. Uit vertrekgesprekken blijkt dat beiden vonden dat hun DE&I-werk niet werd erkend en dat zij zich buitengesloten voelden van informele netwerken omdat zij vooral thuis werkten. Een derde manager geeft aan dat haar beoordelingsvermogen herhaaldelijk in twijfel werd getrokken.
In plaats van een generiek 'behoudsprogramma' op te tuigen, kan het bureau drie gerichte stappen zetten: DE&I-werk opnemen in de beoordelingscyclus, hybride werken zo organiseren dat netwerkmomenten voor iedereen toegankelijk zijn, en managers trainen in inclusief leiderschap. Zo pakt het bureau de drie signalen afzonderlijk aan, in plaats van te hopen dat één maatregel alles oplost.
Frequently asked questions
Wat is het verschil tussen 'vrouwen willen weg' en 'vrouwen worden weggepest'?
Beide komen voor, maar de oorzaken zijn anders. Bij 'willen weg' speelt vooral een betere werkcultuur of meer vrijheid. Bij 'weggepest' gaat het om microagressies, betwiste kwalificaties en het gevoel dat persoonlijke kenmerken promoties blokkeren. Een effectief behoudsbeleid pakt beide aan: cultuur én gedrag.
Is thuiswerken altijd goed voor het behoud van vrouwelijke managers?
Niet automatisch. Thuiswerken kan helpen, maar ook marginaliseren als informele netwerken op kantoor bepalend blijven voor doorgroei. Richt flexibiliteit daarom zo in dat netwerken, zichtbaarheid en carrièrekansen voor iedereen gelijk blijven.
Welke cijfers onderbouwen dit?
Het Women in the Workplace-rapport 2022 van LeanIn.Org en McKinsey & Co. laat zien dat vrouwelijke leiders meer eisen van hun werk en vaker van baan wisselen om aan hun behoeften te voldoen. Meer dan 70% van de bedrijven meldt dat flexibele werkopties helpen om mensen uit ondervertegenwoordigde groepen aan te trekken en te behouden. Deze cijfers zijn een momentopname uit 2022; controleer actuele rapporten voor de nieuwste stand van zaken.